"Rzecz czarnoleska"
Wiersz ten jest niezwykle ascetyczny w środkach stylistycznych. Najwięcej znaleźć tu można epitetów i symboli. Sama w sobie "rzecz czarnoleska" jest bezosobowa, przypływa i otacza. Jest porównana do promienia, który prześwietla sens życia człowieka i do oddechu, który budzi i wyzwala. Bezosobowość i brak konkretności w jej opisie może wynikać z trudności zdefiniowania poezji, jednocześnie zaś nadaje jej mistyczne znaczenie. Nie bez powodu autor posłużył się słownictwem z biblijnej "Księgi Genesis". Bóg tworzył świat za pomocą słów, z chaosu czynił ład, a z ciemności wydobywał światło. Podobnie postępuje poeta, podczas twórczego aktu. Swej myśli, nadaje ostateczną formę. Poezja czarnoleska jest wyrazem harmonii, ładu tworzenia, a także wzorem dla innych poetów. Poprzez nią język poetycki nabiera sensu i znaczenia. Poezja Kochanowskiego, do której nawiązuje Tuwim, zawiera nieprzemijające wartości. Ciemna ludzka egzystencja, wskazuje drogę do humanistycznej koncepcji człowieka. Człowieka wyzwolonego, który próbuje pokonać swoje własne ograniczenia i słabości.
| praca w domu praca dodatkowa akuna praca dodatkowa Twórczość Juliana Tuwima .